PhD Defence: Tim van der Heijden (Maastricht University)

Hybrid Histories: Technologies of Memory and the Cultural Dynamics of Home Movies, 1895–2005

Date: Thursday 18 January 2018, at 16:00h
Venue: Aula of Maastricht University, Minderbroedersberg 4-6, Maastricht
Promoters: Prof. dr Maaike Meijer, Prof. dr Andreas Fickers, Dr Jo Wachelder

On Thursday 18 January 2018 at 16:00h, Tim van der Heijden will defend his PhD dissertation Hybrid Histories: Technologies of Memory and the Cultural Dynamics of Home Movies, 1895–2005. This research project analyses how throughout the twentieth century various generations have recorded their family memories on film, video and digital media. More specifically, it investigates how changes in these “technologies of memory” have shaped new forms of home movie making and screening. Covering the period from the invention of the film camera in the late nineteenth century, the introduction of 9.5mm, 16mm, 8mm small-gauges and Super 8 film technologies for amateurs, via home video to digital media technologies, this study addresses the complex interrelations between the materiality of film, video and digital media technologies, their social usages and cultural meanings from a long-term historical perspective. Focusing on specific periods of transition, it becomes clear that different media technologies, user practices and discourses not only succeed each other in time, but also increasingly interrelate, interact or even transform each other. Maintaining both a diachronic and a synchronic perspective on media transitions, this dissertation proposes an alternative form of media historiography that rethinks media histories beyond the frameworks of change and continuity by perceiving hybridity as a constant factor in media historical development.

The dissertation is carried out in the context of the research project “Changing Platforms of Ritualized Memory Practices: The Cultural Dynamics of Home Movies”, funded by the Netherlands Organisation for Scientific Research (NWO). It entailed a collaboration between Maastricht University, the University of Groningen and the University of Luxembourg as well as several partners from the field of cultural heritage in the Netherlands and abroad. For more information about this research project, see the project weblog: http://homemoviesproject.wordpress.com

You are cordially invited to attend the public defence, which will take place at the Aula of Maastricht University (address: Minderbroedersberg 4-6, Maastricht). In case you have any questions or would like to receive a digital copy of the dissertation, please contact Tim van der Heijden via: tim.vanderheijden@maastrichtuniversity.nl

PhD Defence: Christian Gosvig Olesen (University of Amsterdam)

When? Wednesday 10 May 2017, 14:00
Where? Agnietenkapel at the University of Amsterdam, Oudezijds Voorburgwal 229-231, Amsterdam.
The doors close at the exact time and latecomers will not be able to enter.

On Wednesday 10 May 2017, Christian Gosvig Olesen will defend his PhD Dissertation Film History in the Making – Film Historiography, Digitised Archives and Digital Research Dispositifs. The research project investigates the implications which digitisation in film archives bears upon film historical research in primarily academic settings. It adresses the need for understanding the consequences of digitisation for film historical methodology to develop a critical framework for evaluating and conceptualising digital archive-based scholarship. From this point of departure, it produces both a historical account of digital scholarship in film historiography and suggestions for further developments of digital research methodology. To this end, it discusses in a historical perspective how the conception of film archives as a source of film history has developed, from the ”first wave” of scientific film archives founded in the 1910s, over filmic appropriation art in the 1970s to scholarly Hyperkino presentations of silent cinema a century later.

The ceremony will open with a general introduction to the research project which will last approximately 10 minutes and is followed by a defence of 45 minutes. After the defence a reception will be held on the floor below the Agnietenkapel where attendees are cordially invited to join the celebration.

You can read more about Christian Gosvig Olesen’s project and the research process on his research blog.

PhD Defence: Birte Schohaus (Rijksuniversiteit Groningen)

Redacties talkshows vermijden risico’s

Format tv-show bepalend voor keuze politieke gasten

Datum: 14 maart 2017
Promotoren: prof. dr. Marcel Broersma & prof. dr. Huub Wijfjes

Niet de presentator, niet de opvattingen van de redactie maar het ‘format’ bepaalt volkomen welke politici worden uitgenodigd in de zes belangrijkste Nederlandse talkshows. Zij worden, naar gelang de aard van het programma, geselecteerd op politieke relevantie en ‘talkability’. Redacties zijn daarbij huiverig om te experimenteren met onbekende hoofdgasten. Dat blijkt uit onderzoek van Birte Schohaus, die op 14 maart promoveert aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze weerlegt in het onderzoek ook de kritiek dat talkshows de ‘gewone man’ te weinig aan het woord zouden laten.

Wie zich op een onderhoudende manier wil laten bijpraten over het nieuws van de dag hoeft niets anders te doen dan een van de vier vrijwel dagelijkse talkshows (De Wereld Draait Door, Jinek, RTL Late Night en Pauw) of de twee zondagse shows Buitenhof en WNL op Zondag te volgen. Die zijn niet alleen voor de kijker belangrijk, ook voor politici zijn deze optredens onmisbaar om hun boodschap te kunnen verkopen. Dat roept de vraag op naar de relatie tussen de talkshows en de politiek. Schohaus onderzocht hoe de verschillende shows hun gasten en onderwerpen selecteren, aan de hand van tientallen interviews met programmamakers, voorlichters en politici, inhoudsanalyse en een etnografische studie op de redacties van Pauw en Jinek. Al die programma’s hebben hun eigen format: het geheel van keuzes met betrekking tot cameravoering, regie, de toon van het gesprek, de sfeer van het programma en de onderwerpskeuzes. Schohaus: ‘Het blijkt dat de samenstelling van deze elementen per format verschilt. Juist deze specifieke combinatie maakt de programma’s uniek. Het is hun succesformule. Programma’s bewaken het daarom ook heel goed om hun doelgroep te blijven bereiken.’

Bereik

De doelgroep hoeft niet noodzakelijk een miljoenenpubliek te zijn. Buitenhof mikt nadrukkelijk op de hoger opgeleide, DWDD wil een jong publiek en RTL Late Night de consumenten tussen 25 en 45. Toch blijkt dat de meeste programma’s hoge kijkcijfers nastreven. ‘Ze moeten een zo breed mogelijk publiek bereiken. Dat wordt vaak gemeten aan het aantal kijkers, terwijl dat niet hetzelfde is,’ zegt Schohaus. ‘Dat niet alle programma’s dezelfde politieke gasten presenteren ligt eraan dat ze, afhankelijk van het format, een afweging maken tussen een maximale politieke relevantie en de talkability van de gasten. Wat ze zeggen moet nieuwswaardig zijn en ze moeten ook leuk kunnen praten. Voor een programma als Buitenhof is dat eerste belangrijker, voor RTL Late Night het laatste.’

Risico

Juist omdat een redactie liever een fractievoorzitter met politiek gewicht aan tafel heeft dan een backbencher met hetzelfde verhaal, zijn bepaalde gasten vaker te zien in talkshows dan andere. Datzelfde geldt ook voor de verschillende soorten experts die vaak in verband met politiek aanschuiven. Onbekende gasten betekenen een risico dat programma’s niet snel willen nemen. Schohaus: ‘De mogelijkheid om inhoudelijke, verrassende en persoonlijke gesprekken te creëren zou meer benut kunnen worden om politiek op een vernieuwende manier te bespreken, maar dan moeten de programma’s wel de ruimte krijgen om daarmee te experimenteren.’

‘Gewone man’

Talkshows krijgen de kritiek dat zij de ‘gewone man’ niet laten horen. Maar daar wil Schohaus niets van weten: ‘Als je de programma’s analyseert dan zie je dat in veel van de uitzendingen ervaringsdeskundigen aan het woord komen die vertolken wat die gewone man meemaakt, bijvoorbeeld in de zorg of het onderwijs.’

Curriculum vitae

Birte Schohaus (Aurich, 1983) studeerde Kunsten, Cultuur & Media en Journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze deed haar onderzoek aan het Centre for Media and Journalism Studies van de RUG. Daarnaast werkt ze als freelance journalist voor diverse media (online en print).

Noot voor de pers

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Birte Schohaus: mail[at]birteschohaus.com

 

PhD Defence: Alex Gekker (Utrecht University)

Uniquitous Cartography: Casual Power in Digital Maps

When? 9 December 2016, 14:30
Where? Senaat hall of the Academiegebouw (academy building) of Utrecht University, at Domplein 29, 3512 JE  Utrecht.
The doors close at the exact time and latecomers will not be able to enter.

On 9 December 2016, Alex Gekker will defend his PhD Thesis Uniquitous Cartography: Casual Power in Digital Maps. His main proposition is that mobile digital maps should be understood simultaneously as being ubiquitous (think Google Maps) and being personalised. This results in unique power relations between makers and users of such maps, which become part of our mundane technological background.

The defence will last exactly 45 minutes, after which the extended committee will deliberate and finally award him a doctoral degree (unless something goes freakishly wrong). After the defence, the guests are invited to participate in a reception that will take place downstairs.

You are cordially invited to join Alex Gekker in celebration, if you are (or willing to be) in the Netherlands around that time. Please RSVP using the form below whether you plan to attend, and – if so – whether you are staying for the reception. It will greatly help him with planning the day.

http://bit.ly/AlexPhDone

PhD Defense: Enis Dinç (University of Amsterdam)

Performing Modernity: Atatürk on Film (1919-1938)

Supervisors: Frank van Vree, M. Şükrü Hanioğlu and Esther Peeren
Date: 13 December 2016, 12:00 hrs, Agnietenkapel

When Mustafa Kemal Atatürk, the founding father of the Turkish Republic, took the lead in the national resistance movement in Anatolia in 1919, he was far from being a household name. Nevertheless, the effort and attention that his government devoted to the creation of his public image gradually turned him into a superhuman figure in the eyes of many. The mass media played an important role in the creation and dissemination of this image, and helped Atatürk to advance his project of building a new “imagined community” of the Turkish nation.

Based on extensive research in Turkish and foreign archives, this dissertation explores the relationship between media and power, and more specifically the role of film in the making of the myth of Atatürk and the modern Turkish nation-state in the early twentieth century. By placing newly discovered footage featuring Atatürk in a series of contexts, this study demonstrates that this footage did not merely record history but assisted in the shaping of it. It shows that film played an important, if sometimes paradoxical role in making Atatürk and Turkey’s new “modern” image visible on both the national and the international stage. Finally, it suggests that the making of the leader’s image in cinema not only influenced his contemporaries when he was alive, but continued to have an effect long after his death, determining how later generations have continued to imagine Atatürk as a hero, teacher, father and modern statesman.